Jacht dla Ciebie

Morska przygoda w zasięgu ręki…

Ramka1
permalink Bałtyk
Ramka2
permalink Jezioro Drawskie
Ramka2
permalink Pogoda
Ramka2
permalink Wolna koja
Ramka3


Węzeł1

KŻP Logo

Zapraszamy wszystkich chętnych do skorzystania z usług Kołobrzeskiej Żeglugi Pasażerskiej. W ofercie są rejsy katamaranem "Jantar" na wyspę Bornholm. Statek wychodzi z portu w Kołobrzegu o poranku, by przed południem znaleźć się w porcie Nexo. Rejs powrotny zaplanowany jest na wieczór, tak więc turyści mają sporo czasu, by zwiedzić wyspę. A jeśli ktoś chce, może przecież zatrzymać się tam na dłużej i wracać następnego dnia.
KŻP we współpracy z naszym portalem oferuje atrakcyjne zniżki dla naszych żeglarzy podmieniających się na wyspie. Wystarczy zgłosić ten fakt do "super-czartery", aby otrzymać promocyjny kod.
Zapraszamy wszystkich do odwiedzin tej urokliwej wysepki.

www.kzp.kolobrzeg.pl

Węzeł2

CO NIECO O BAŁTYKU

Stacks Image 345

Bałtyk

Bałtyk bywa dzielony różnie. Od zachodu ciągnie się obszar przejściowy, zaliczany do Bałtyku, albo i nie. Jest tu Skagerrak, Kattegat i Morze Bełtów. Czasem to wszystko nazywa się Cieśninami Duńskimi. Bałtyk właściwy dzieli się na Południowy i Środkowy. Dalej na północ mamy Zatoki Ryską, Fińską i Botnicką. Ponieważ wiadomo, że rejonem największej liczby wypadków polskich jachtów jest Bałtyk Południowy, akwenowi temu wypada poświęcić najwięcej uwagi.
Składa się na niego strefa przedcieśninowa, zwana czasem Głębią Arkońską, z kolejną głębią łączy ją cieśnina Bornholmsgat, a na południe od Bornholmu oddzielają ławice: Odrzana, Orla, i Ronne. Basen Bornholmski z Głębią Bornholmską sięgającą 97 m ciągnie się do progu wyznaczonego przez Ławicę Słupską, Ławicę Środkową i południowy cypel Olandii. Kolejnym zagłębieniem, sięgającym do 94 m jest Rynna Slupska rozdzielająca ławice Słupską i Środkową. Kolejny basen to centralna i najgłębsza część Bałtyku Środkowego, Głębia Gotlandzka przechodząca na południu w Głębię Gdańską z największą na Bałtyku Południowym głębokością - 118 m.
Jak widać jest to rejon relatywnie płytki, ale też silnie zróżnicowany pod względem batymetrycznym. Występowanie na całym obszarze przemiennie głębi i ławic decyduje o przebiegu głównych tras żeglugowych, nie przeszkadza natomiast małym jednostkom, w tym jachtom. Wpływ tego zróżnicowania jest natomiast odczuwalny przez transformację fal sztormowych, co odbija się z kolei na warunkach nawigacji.
Obraz brzegów jest również zróżnicowany. Najdłuższe odcinki, w tym większość polskiego wybrzeża to wyrównane akumulacyjno - abrazyjne, wyrównane akumulacyjne i lagunowe. Ich charakter nie pozwala na bardzo bliską żeglugę i stanowi o niewielkiej ilości naturalnych portów. Natomiast w większości jest przyjazny jachtom w przypadku sztrandowania o czym świadczą zbadane przeze mnie pod tym kątem wypadki polskich jachtów. Specyfiką wybrzeży tego typu są rewy, równoległe do brzegu pasy mielizn obecne prawie wszędzie i rzadko pojedynczo. Ich występowanie poważnie zmienia warunki ruchu wody w strefie brzegowej, dotyczy to zarówno fali przybojowej jak i wywołanego przez jej ciśnienie prądu podłużnego.
Odcinki wybrzeży innych typów; których przedpola usiane są grubym materiałem skalnym, stwarzają poważne ryzyko uszkodzeń w przypadku wejścia na mieliznę lub sztrandowania. Typy te występują na Bałtyku Południowym znacznie rzadziej. Spore odcinki wybrzeży są poważnie zmienione przez człowieka, głównie przez uzbrojenie budowlami hydrotechnicznymi o różnym charakterze i przeznaczeniu. Wszystkie te urządzenia, skupione szczególnie często w okolicach portów, stanowią również bardzo realne zagrożenie dla jachtów.
Interesujące żeglarzy pory roku to przede wszystkim lato, w mniejszym stopniu wiosna i jesień. Średnia prędkość wiatru latem jest niewielka i rzadko przekracza 12m/sek. Sytuacja zmienia się prędko wraz ze schyłkiem lata t.j. we wrześniu, kiedy maleje liczba dni z ciszą i rośnie średnia prędkość wiatru. Sytuacja w różnych punktach akwenu wygląda różnie, ale panująca prawidłowość jest oczywista.
Co do kierunków nie sposób nie zauważyć przewagi wiatrów z SW i W. Tylko wiosną znaczący jest dodatkowo sektor NE i E. Taki porządek rzeczy jest uwzględniany przez żeglarzy na etapie planowania podróży i ma liczne implikacje na każdym etapie rejsu, również w wyborze portów schronienia.. Z kierunków SW i W jako najczęściej występujących przychodzą zwykle wiatry najsilniejsze, w tym sztormy.

Stacks Image 489

Atrakcje

Bornholm

Niedaleko, bo zaledwie 100 kilometrów od naszego wybrzeża leży najpiękniejsza i najcieplejsza wyspa Bałtyku. Bornholm przez Duńczyków zwany jest "Słoneczną Wyspą" lub "Majorką Północy", bo ma najwięcej pogodnych dni w całej Danii. Za sprawą ciepłego klimatu, tak odmiennego niż w reszcie kraju, na Bornholmie rosną nawet figi.
Wyspa licząca 588 km2 oczarowuje swoim naturalnym pięknem. Na południu znaleźć można wspaniałe plaże z drobnym, białym piaskiem, a w północnej części strome klify i skały ze słynną Jons Kapel.
Zabudowa miasteczek wprowadza spokojny, sielski klimat. Typowe są niskie, drewniane lub w połowie drewniane domki, na ogół kryte czerwoną dachówką i obowiązkowo kolorowo malowane. Stolicą wyspy jest Rønne. Tu żyje jedna trzecia wszystkich mieszkańców Bornholmu. Warto zwiedzić znajdujący się w mieście najstarszy w Danii teatr i do dziś używaną kuźnię z XVIII w. Przy ulicy Krystalgade zachowała się także najstarsza na wyspie XIX-wieczna fabryka ceramiki, gdzie można się przyjrzeć, jak wytwarzana jest bornholmska porcelana.
Najbardziej atrakcyjne dla turystów jest jednak nadmorskie miasteczko Svaneke, czyli tzw. łabędzie miasto. Można tu podziwiać całe uliczki z zabudowaniami pochodzącymi z XVI i XVII wieku. Domy wyglądają tak samo jak 200 lat temu. W miejscowej wędzarni zjeść trzeba śledzie - specjał Bornholmu.

Stacks Image 497

Olandia

Na południowo-wschodnim Bałtyku leżą dwie szwedzkie wyspy - Olandia i Gotlandia.
Olandia (1344 km2) jest długa i wąska. Z kontynentem łączy ją jeden z najdłuższych mostów w Europie, który przenosi podróżnych w całkowicie inną scenerię.
Słoneczna i wietrzna Olandia jest unikatowa, ponieważ krajobrazowo zupełnie nie przypomina Szwecji. Tuż obok typowo europejskich kwiatów rosną tu gatunki z syberyjskiej tundry, a także 40 gatunków storczyków. Południowa cześć to obszary stepowe - bujne wrzosowiska wpisano na listę UNESCO. Do tego dochodzą czyste plaże wybrzeża Olandii. Najładniejszą i najlepiej przygotowaną jest piaszczysta Boda Sand w północno-wschodniej części wyspy.
Charakterystycznym elementem bezkresnych nizin Olandii są magiczne kręgi, olbrzymie kamienie runiczne i wiatraki, które są symbolem wyspy. Na krawędzi płaskowyżu Stora Alvaret stoi aż kilkaset wiatraków, których królem jest wiatrak Sandvik zbudowany w stylu holenderskim w XIX w.. Płaskowyż Alvaret stanowi także unikatowy krajobraz roślinny, którego ozdobą są m.in. storczyki i róże skalne. Spacerując w jego rejonie warto mieć ze sobą aparat. Wzdłuż linii brzegowej Olandii ciągną się liczne kempingi, które są najpopularniejszą formą noclegu na wyspie.
Pierwsze za mostem miasto Borgholm, gdzie można smacznie zjeść, znaleźć nocleg, poobserwować życie mieszkańców wyspy. Rezerwat przyrody Ottenby, gdzie znajduje się rekordowo najwyższa latarnia morska Szwecji - Lange Jan z fantastycznym widokiem na południową część wyspy, a przy dobrej widoczności również drugą stronę Cieśniny Kalmarskiej. Jest tu też najsłynniejsza w Szwecji stacja ornitologiczna, z której obserwować można tysiące ptaków wędrownych. Interesująca jest warowna wioska Ekotorp, która została zrekonstruowana, by pokazać życie miejscowej społeczności między 300 i 1300 rokiem. Fort ożywa w czasie wielkiego letniego Pikniku Historycznego.
Olandię upodobała sobie nawet szwedzka rodzina królewska. Dla zwiedzających otwarty jest park letniej rezydencji rodziny królewskiej, w którym podziwiać można m.in. ogród róż, ogród włoski, wodną kaskadę i wiele rzadkich gatunków drzew.
Na północnym krańcu wyspy nad zatoką Grankullaviken rozciąga się kompleks leśny nazwany Puszczą Trolli. Drzewa, głównie wiekowe dęby i sosny, przybierają tu tak różne formy, że spacerując wieloma wyznaczonymi trasami turystycznymi można poczuć się jak w fantastycznej powieści. Las kryje ponadto miejsca pogańskich obrzędów.

Stacks Image 513

Gotlandia

Gotlandia (2994 km2), największa wyspa na Bałtyku, rości sobie prawo do tytułu najbardziej słonecznego miejsca w Szwecji. Liczba godzin słonecznych w roku między 15 czerwca i 15 sierpnia wynosi tu 500. Nazywana bywa Wyspą Róż i Ruin, po części z racji ciemnoczerwonych róż, kwitnących tu aż do listopada. Niegdyś mieszkali tu waleczni wikingowie, skandynawscy rycerze, hanzeatyccy kupcy, a w XV i XVI w. swoją bazę wypadową mieli tu bałtyccy piraci.
Dziś Gotlandia jest rajem dla turystów poszukujących ciszy i schronienia wśród niezwykłej i nieskażonej cywilizacją przyrody. Rezerwaty w każdym zakątku wyspy, liczne jeziora i doskonale zachowane jaskinie ze stalaktytami świadczą o dziewiczym charakterze Gotlandii. To region wymarzony dla turystyki rowerowej i pieszej. Najrozleglejszy las, Lojstaskogen, jest ostoją niezwykłej rasy koników gotlandzkich, zwanych w Szwecji russ, ponieważ sądzi się, że pochodzą one z Rosji.
Wyspa zadowoli plażowiczów. Wzdłuż 80 km linii brzegowej znajduje się sporo piaszczystych plaż zarówno zagospodarowanych jak i tych dzikich.
Jest też co zwiedzać. Przez wieki niepodzielnie nad wyspą panowali Wikingowie, którzy pozostawili liczne ślady swojej bytności w tym około 100 fortów wzniesionych na skalistych wzgórzach lub okolicznych wysepkach. Wędrówkę śladami Wikingów należy rozpocząć od wioski Wikingów w Tofta. Obowiązkowo odwiedzić trzeba największe miasto na wyspie Visby, które jest przykładem dobrze zachowanej średniowiecznej zabudowy wraz murami obronnymi, okazałymi bramami i prawie czterdziestoma basztami. Gotyckie miasteczko usiane jest także muzeami i galeriami z królującą ponad miastem niezwykłej urody Katedrą pw. Marii Panny z przełomu XII-XIII wieku. Warto tu zawitać w 32 tygodniu roku, kiedy to organizowany jest Tydzień Średniowiecza. Odbywają się wtedy turnieje rycerskie, ludność przebiera się w stroje z epoki a na jarmarkach zakupić można wyroby rękodzielnicze i wiele unikalnych ozdób. Dawny port hanzeatycki w Visby, jest obecnie uroczym parkiem z pięknymi roślinami i sadzawkami.
Można popłynąć na niewielką wysepkę Fårö, na której znajdują się fantastyczne formacje skalne, a także piękne piaszczyste plaże. Promy na wyspę odpływają z portu Fårösund.

Stacks Image 529

Wolin

Wolin to przybrzeżna wyspa należąca do Polski, położona w północno-zachodniej części województwa zachodniopomorskiego między Zatoką Pomorską na północy a Zalewem Szczecińskim na południu. Od strony zachodniej oddziela ją od lądu rzeka Świna zaś od wschodu rzeka Dziwna. Jest największą z ok. 40 wysp znajdujących się u ujścia Odry, zajmuje obszar o powierzchni 265 km2. Na wyspie Wolin istnieje bardzo dobrze rozwinięta baza turystyczna. Na północnym wybrzeżu znajdują się znane kąpieliska m.in. Międzyzdroje i wschodnia dzielnica Świnoujścia - Warszów. Międzyzdroje to typowy komercyjny kurort z nowoczesnym molo, Promenadą Gwiazd i jedynym w Polsce muzeum figur woskowych.
Warto opuścić na trochę Międzyzdroje i udać się na dłuższą wycieczkę po wyspie. Już w lesie, dwa kilometry od Międzyzdrojów znajduje się rezerwat żubrów, którego stałymi mieszkańcami jest także kilka dzików, saren i orły bieliki. Wolińskie żubry nizinne zostały tu sprowadzone z Białowieży.
Największą atrakcją wyspy Wolin są jednak ciągnące się na wschód od Międzyzdrojów najwyższe w Polsce klify. Klif Gostań opada na wąską, kamienistą plażę 93-metrową, prawie pionową ścianą. Można się na niego wspiąć i zobaczyć bezkresne morze oraz całą okolicę.
Osoby zainteresowane historią wyspy powinny udać się do Zalesia, kilka kilometrów na południe od Międzyzdrojów, gdzie na wysokiej skarpie sterczą betonowe budowle zwane Stonogami. To pozostałości po eksperymentalnej, tajnej broni Hitlera V3. Można też odwiedzić miasto Wolin, które w X stuleciu było prężnym centrum handlowym i jednym z najbogatszych portów na Bałtyku. Dziś znakami dawnej świetności miasta jest kościół św. Mikołaja z XIII w., neobarokowy budynek dzisiejszej poczty, neogotycki ratusz i kilka domów z XIX w.
W wakacje odbywa się w Wolinie Festiwal Słowian i Wikingów. Prezentowane są repliki okrętów historycznych. Można obejrzeć regaty, bitwę morską i pokazy różnych rzemiosł, m.in. jubilerstwa, garncarstwa. Dla dzieci przygotowywany jest średniowieczny plac zabaw.

Stacks Image 545

Uznam

Wyspa Uznam (445km2) należy do Maklemburgii-Pomorza Przedniego. W większości leży na granicy Niemiec. Największą atrakcją tej części wyspy są Cesarskie Kąpieliska Wilhelma. Mianem tym określa się trzy uzdrowiskowe miejscowości - Bansin, Heringsdorf i Ahlbeck, połączone najdłuższą, ośmiokilometrową promenadą. Kąpieliska posiadają szerokie piaszczyste plaże, które przyciągały kuracjuszy już w XIX wieku. Wizytówką Bansin jest ul. Seestrasse wiodąca wprost na plażę, wzdłuż której wznoszą się imponujące wille i hotele. Heringsdorf, to wioska śledzi o rybackiej tradycji, która szczyci się najdłuższym molem w Niemczech. Ahlbeck, położone jest najbliżej granicy z Polską i jest skupiskiem największej liczby komfortowych hoteli. We wszystkich tych kurortach podziwiać można pięknie utrzymaną architekturę uzdrowiskową z XIX wieku.
Na polskiej części Uznam leży znany kurort Świnoujście. W mieście znaleźć można nie tylko piękne plaże, ale też kilka zabytków m.in. zespół fortów pruskich z XIX w., charakterystyczny falochron, oraz jedną z najwyższych latarni nad Bałtykiem (65 m). Z jej szczytu widać kolejną interesującą wyspę Morza Bałtyckiego - Rugię.

Stacks Image 561

Rugia

Największa niemiecka wyspa ma 926 km2. Urozmaicona linia brzegowa z wieloma zatokami, półwyspami i mierzejami sprawia, że jest to stałe miejsce wypoczynku tysięcy Niemców. Dębowe lasy, piaszczyste plaże i jeziora dają sposobność do aktywnego spędzania czasu na wyspie. Wokół pięciu półwyspów Rugii można pływać jachtami, kajakami, żaglówkami. Zatoki przyciągają miłośników windsurfingu.
Najbardziej malowniczym zakątkiem wyspy jest porośnięty lasami Stubnitz półwysep Jasmund. Strome wybrzeże pomiędzy Sassnitz a Lohme słynie z rewelacyjnych widoków, bukowych lasów i bagien. Płynąc na Rugię już z oddali widać charakterystyczne białe klify Stubbenkammer. Wycieczka krawędzią klifu na samotną skałę Wissower Klinken jest czymś, co z pewnością warto przeżyć. Obowiązkowym punktem pobytu na Rugii powinna być także wycieczka widowiskową trasą na Przylądek Arkona na półwyspie Wittów, gdzie znajdują się dwie latarnie morskie i pozostałości pogańskiej osady.
Rugia słynie z klimatycznych miasteczek połączonych "Szalonym Rolandem", czyli zabytkową kolejką parową. Najważniejszym miastem wyspy zwanym "Wenecją Północy" jest Stralsund. Miasto zostało w 2002 r. wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Najważniejsze zabytki to XII-wieczny ratusz z fasadą ozdobioną ażurową attyką i kościół św. Mikołaja, z którego wieży roztacza się piękna panorama miasta.

Stacks Image 577

Wyspy Alandzkie

Wyspy Alandzkie, choć oficjalnie należą do Finlandii, w rzeczywistości są autonomiczne: mają swój parlament, mieszkańcy wysp czują się Alandczykami. Archipelag ponad 6,5 tysiąca wysp znajduje się w środkowej części Bałtyku. Tylko kilkadziesiąt wysp jest zamieszkanych, głównie przez ludność pochodzenia szwedzkiego. Wyspy Alandzkie podobnie jak pozostałe wyspy Morza Bałtyckiego można z powodzeniem zwiedzić na rowerze. Nie ma na nich wielu zabytków, ale dziewicze piękno archipelagu przyciąga miłośników przyrody. Większość Wysp Alandzkich pokrytych jest gęstym, najczęściej mieszanym lasem. Woda jest czysta, nie brakuje ładnych plaż.
Głównym ośrodkiem archipelagu jest miasto Mariehamn. Skupia się tu cała administracja i życie Wysp Alandzkich. Miasto oferuje kilka atrakcji - m.in. zachowany w stanie pierwotnym żaglowiec Pommern, Muzeum Morskie - posiadające ogromną kolekcję pamiątek pochodzących ze słynnych żaglowców, Muzeum Alandzkie oraz Muzeum Sztuki Alandzkiej. W stolicy organizowanych jest latem wiele imprez i festiwali m.in. Alandia Jazz czy Alandzkie Dni Morza.
Na Wyspach Alandzkich odwiedzić można ponadto starożytne grody, średniowieczne zamki i kościoły oraz miasta i porty z czasów rządów Rosjan. Zainteresowani najdawniejszymi dziejami powinni się wybrać do wioski z epoki kamiennej - Langbergsoda w okolicach Orrdalsklint, w gminie Saltvik. Można tam zasmakować życia codziennego naszych przodków, przebrać się w skórę, rozpalić ogień czy postrzelać z łuku. Warto zobaczyć jedyny średniowieczny zamek na Wyspach Alandzkich - Zamek w Kastelholm zbudowany w XVI w. i znajdujący się niedaleko skansen Jana Karlsgardena. Dzieci zachwycone będą bajkowym Szlakiem Trolli, który prowadzi przez urocze zakątki północnego wybrzeża wyspy Aland.

Stacks Image 593
© 2014 MC